تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و بیست و ششم :
محیا با بغض جواب نداد و من کمند را از دور دیدم که روی زمین نشسته بود و با تکیه دادن به ماشینی، زانوهایش را در بغل گرفته بود و گریه کرد.
نگاهم را سمت محیا چرخاندم و گفتم:
- من میرم سراغ پدرم، باید یه راهحلی باشه. تو حواست به کمند باشه، حالش خوب نیست.
محیا حرفی نزد و در حالی که اشکش را تمیز میکرد سر تکان داد.
رو از او گرفتم و شروع به دور شدن از بیمارستان کردم. خانه تقریباً سÙ
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۸۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
اسرا
0وقتی سوارماشین شددیدم طرف جوان زیادسوال میکنهوگفتم الان دانیارمیبرن ناکجاآبادولی اینادیگه کارشون ازدانیارگذشته💋💞🙏تولدتون هم باچندروززودترمبارک گل مریم
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
نه فعلاً فقط همین کم بود😂😂 عزیزمید ممنونم از این که دقت کردید واقعاً یکی از بهترین مخاطبهای من، ممنونم از حضورتون و نظرات همیشگیتون. باعث انرژی و افتخارمه🥰😍
۲ سال پیشAlieh
0وای وای چقدر بد نباید پدر دانیار با اونا همکاری کنه باید به پلیس بگه جریان رو🙁🫠
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
اگه قانع بشه🙃
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ملیکا
0چقدر ژانرهای رمان زیاد شده چقدر خفن شده😙